Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Հանցագործությունը, ինչպես մարդու գոյությունը, մաքուր պատահականություն է

02.24.2015

Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասան Արթուր Սմոլյանինովի նախաձեռնած և իրականացրած«Նվիրվում է Յալթային» վերնագրով յուրահատուկ բեմադրությունը, որի հիմքում ընկած է գրականության գծով Նոբելյան մրցանակակիր Իոսիվ Բրոդսկու համանուն պոեմը, հայտնվել է թատերագետների ուշադրության տեսադաշտում: Այդ մասին հաղորդում է «taglur.am»-ը՝ հղում անելով «Մոսկվա 24» հեռուստաալիքին:
Այժմ ռուսական թատերական մասնագիտական որոշ շրջանակներ այդ ներկայացումը դիտարկում են որպես ընթացիկ թատերաշրջանում բեմադրված հետաքրիր աշխատանք և, նույնիսկ առաջարկում են այն ընդգրկել «Զվեզդա տեատրալա-2015»-ի մրցութային ծրագրի ցանկում:

2014 թ.-ի հոկտեմբերին պրեմիերային ցուցադրությամբ հանդես եկած ներկայացման ստեղծման պատմությունը սկսվել է գրական կոմպոզիցիա ստեղծելու սովորական աշխատանքի արդյունքում:

Հայտնի թավջութակահար Բորիս Անդրիոնովը այդ պոեմը միացրել է կոմպոզիտոր Ալֆրեդ Շնիտկեի սոնատին, որի արդյունքում, սակայն, ստացվել է ոչ թե գրական կոմպոզիցիա, այլ միանգամայն իրական դրամատիկական ներկայացում՝ դեդեկտիվ սյուժեով, երաժշտություն, որը ոչ թե ներկայացման համար ֆոն է հանդիսանում, այլ դարձել է բեմախաղի լիարժեք մասնակից:

Բրոդսկու բանաստեղծությունների հիման վրա գրական-երաժշտական կոմպոզիցիան Սմելյանինովը պատրաստել է թավջութակային փառատոնի համար, որն իրականացվում է Անդրիանովի գլխավորությամբ: Այս փորձը այնքան հաջողված է ստացվել, որ մեկանգամյա վարձույթը որոշվել է դարձնել խաղացանկային ներկայացում:

«Բրոդսկու և Շնիտկեի ճակատագրերը շատ բանով են նման: Նրանք երկուսն էլ այլախոհ էին: Բրոդսկին, որ հաճախ և ամեն ինչ էր քննադատում, շատ էր սիրում Շնիտկեի երաժշտությունը»,- նշել է Բորիս Անդրիոնովը:

Ներկայացմանը մասնակցում են հայտնի դաշնակահարներ Անդրեյ Գուգնինը և Կատյա Սկանավին, ինչպես նաև «Սովրեմեննիկ» թատրոնի մի շարք առաջատար դերասաններ:

Եվ այսպես, Ալֆրեդ Շնիտկեի երաժշտությունը սոնատ է՝ գրված թավջութակի և դաշնամուրի համար: Անհավասար, ջղային գործ, որը, իրոք ասես ներկայացման լիարժեք մասնակիցն է: Այն ինչ-որ տեղ վիճում, ինչ-որ տեղ համաձայնվում է դերասանների հետ, մինչև վերջ «ասում է» այն ամենը, ինչը չեն կարողանում արտահայտել դերասանական ձայնային երանգներն ու պաուզաները... և ձեռքերը:

Իսկ ձեռքերը, ինչպես ծխախոտը, որը արձակում է անհանգիստ ծխաքուլա, ասում են ամենագլխավորի մասին:

Բոլոր հերոսները կասկածվում են սպանության մեջ: Նրանք հերթով հայտնվում են լուսափնջի մեջ և ներկայացնում իրադարձությունների սեփական վարկածը: Եվ բոլորը ծխում են...

Նրանք երեքն են՝ այդ վկաները: Եվ նրանց համար կա երեք աթոռ: Կա նաև առանց թիկնակի մեկ աթոռ՝ մի տղայի համար, ով կանգնած է մեղավոր պես գլուխը կախած, ձեռքերն անդրավարտիքի մեջ:

Այս ներկայացման մեջ ընթացող քննությունը մերժում է պատճառահետևանքային կապերը և հանգեցնում մի պարզ եզրակացության՝ հանցագործությունը, ինչպես մարդու գոյությունն այս աշխարհում, մաքուր պատահականություն է:

«Կադրից դուրս» գտնվող քննիչը ունենալով պատասխանը բարձացնում է խնդիրը, և հանկարծ հասկանում, որ «հանցագործը բոլորովին էլ հանցագործ չի», որ «քննությունը ընդամենը, միայն, սպասման ձև է»: Եվ եթե այդ պահին անցածը հետ փաթաթվի, ապա կպարզվի, որ ամեն ինչ սկսվել է ծխախոտի պատճառով՝ ի հեճուկս բոլոր տեսակի առեղծվածային փաստերի, որոնք, ինչպես հայտնի է, գոյություն չունեն առանց մեկնաբանությունների...

    Դիտվել է 319 անգամ
    123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271272273274275276277278279280281282283284285286287288289290291292293294295296297298299300301302303304305306307308309310311312313314315316317318319320321322323324>>հաջորդ