Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Մանոնը տատանվում է եզրին, ցուցաբերում է սահմանային վարք

05.06.2019

Օրերս Ցյուրիխի օպերայում բեմադրվել է Ժյուլ Մասսնեի «Մանոն» օպերան, որի գլխավոր դերը վստահվել է երիտասարդ երգչուհի Էլզա Դրայզիգին (սոպրանո): Սա արտիստուհու դեբյուտային խոշոր դերակատարումն է սիրո և մահվան, կրքի և հավատի, շքեղության և մեղքի այն միջավայրում, որտեղ ապրում է ներկայացման հերոսուհին: «Ես փորձեր եմ անում, անում եմ այնպես, ինչպես գտնում եմ ճիշտ, ինչպես այն նկարիչը, որը վերցնում է կտավը և ինչ-որ մի նոր բան ստեղծելու ջանք գործադրում:»,- նշել է 27-ամյա երգչուհին և ավելացրել, որ իրոք շատ հետաքրքիր է, թե իրենից ինչպիսի Մանոն կստացվի: Այդ մասին տեղեկացնում է «taglur.am»-ը՝ հղում անելով «ru.euronews.com»-ին:

Դրայզիգի զուգընկերը հայտնի տենոր Պետեր Բեչալան է:

Աբբա Պրևոյի հայտնի ստեղծագործության հերոս, ազնվական դե Գրիյոյի և Մանոնի անընդունելի սիրո մասին ռեժիսոր Ֆլորիս Վիսսերի այս նոր ընթերցումը իրական մարտահրավեր է 18-րդ դարի սովորություններին:

«Կարելի է Մանոնին համեմատել Կարմենի հետ: Երիտասարդ աղջիկ, որը շատ է տարբերվում մյուսներից, չի ամբողջանում հասարակության հետ... Նա շատ ավելի հետաքրքրասերն է իր ժամանակի համար...»,- այսպիսի կարծիքի է Պետեր Բեչալան բեմական իր սիրո հերոսուհու մասին:

Մանոնը զոհում է իր սերը, որպեսզի վեր բարձրանա սոցիալական սանդուխքով, սակայն այդպիսի որոշման հետևանքների մասին նա չի մտահոգվում:

Ռեժիսոր Ֆլորիս Վիսսերի դիտարկմամբ՝ կայարանում մոռացել են ինչ-որ ճամպրուկ, և նա այն վերցնում է: «Նա չի ամաչում նայել թե ինչ կա դրա մեջ: Մանոնը, իմ կարծիքով, տատանվում է եզրին, ցուցաբերում է սահմանային վարք: Դա նրա բարոյականության բացակայությունն է...»,- նշում է օպերայի բեմադրիչը և իր մտքերի հիմնավորումը տեսնում այն բանում, որ դա ոչ թե Մանոնի երիտասարդական միամտության արդյունք է, այլ անառողջ մարդու վարքագիծ:

«Գործողությունից-գործողություն հերոսուհու բնավորությունը փոխվում է: Այսպես, ամենասկզբում նա մանկական է, միամիտ, անհոգ, սակայն աստիճանաբար մենք զգում ենք, թե ինչպես է աճում դրամատիզմը: Պետք է ուշադիր հետևել թե ինչպես է փոխվում հերոսուհու բնավորությունը, քանի որ հետո վրա է հասնում պահը, երբ անհրաժշտ է առավելագույնս բացահայտել սեփական դրամատիկական պոտենցիալը, այլև երգել կոլորատուրաները»,- ընդգծել է Էլզա Դրայզիգը:

«Սա գրեթե հրեշավոր գայթակղություն է: Ես ձգտում եմ խաղալ այն, թե որքան մեծ է սիրահարվածի հուսահատությունը, թեև հենց սկզբից իմ հերոսը իրեն կորած է զգում»,- վերջում ավելացրել է օպերայի մյուս գլխավոր հերոսի՝ Գրիյոյի պարտիան կատարողը:






Լուսանկարն՝ ըստ հղման աղբյուրի:


    Մշակույթը նվիրյալի գործ է, իսկ մշակույթի նվաճումներին հանրությանը ծանոթացնելը քաղաքացիական պարտք: Թղթակցեք «Թագլուր» կայքին;

    Հեռ.: 099.31.74.60
    էլ. Փոստ: taglur@yahoo.com

    Դիտվել է 14 անգամ
    123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271272273274275276277278279280281282283284285286287288289290291292293294295296297298299300301302303304305306307308309310311312313314315316317318319320321322323324325326327328>>հաջորդ