Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Բարձրանում է վարագույրը և ես տեսնում եմ «պատմության» սկիզբը

07.09.2014


«Շատ գործողություններով սյուժետային և առանց սյուժեի մեկ գործողությամբ բալետը արվեստի այդ տեսակի այսօրվա զարգացման երկու գլխավոր ուղղություններն են: Չնայած այն բանին, որ Եկատերինբուրգում ես բեմադրել եմ երկու սյուժետային ներկայացում, մեկը քիչ հաջողված, մյուսը՝ համեմատաբար հաջողված, բայց բալետում պատմողականությունը ինձ շատ չի հետաքրքրում: Երբ բարձրանում է վարագույրը և ես տեսնում եմ «պատմության» սկիզբը, հաճախ կորցնում եմ հետաքրքրությունս: Կարևոր չէ, թե որքան են ժամանակակից դեկորացիաները, դիզայնը, երաժշտությունը և թատերական լեզուն: Այդ ամենը, այս կամ այն կերպ, կրկին ծեփված է ձվով պատրաստված հենց այն նույն հին ցեխից: Ինձ հարկավոր է ոչ թե սյուժետային գործողությունը, այլ՝ պարային»,- իր մի հարցազրույցում ասել է 2013/2014թթ.-երի բալետային թատերաշրջանի բացահայտ հաղթող, Եկատերինբուրգի բալետի գեղարվեստական ղեկավար «Ոսկե դիմակ-2014»-ի մրցանակակիր Վյաչեսլավ Սամոդուրովը:

Նա իր ստեղծագործության գլխավոր ազդակը համարում է ձայնային շարքը, ֆոնը, ռիթմը և էլի շատ հանգամանքներ, սակայն երաժշտությունը որոշարկողն է: Բեմադրիչը նշում է, որ ինքը երկար լսում և ունկնդրում է, ընդ որում, շատ կարևոր է նաև կոնկրետ կատարողական մեկնաբանությունը: «Իմ համար պարը երկխոսություն է երաժշտության հետ»,- նշել է Սամոդուրովը և ավելացրել, որ մարդկանց տեսակետները երաժշտության նկատմամբ փոփոխվում են նրանց հետ միասին:
    Դիտվել է 1132 անգամ