Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Ռեժիսորները վերջապես որոշել են դուրս նայել պատուհանից

09.06.2016

Մոսկվայում և Պետերբուրգում ռեժիսորները որոշակիորեն վճռել են թողնել իրենց փղոսկրե աշտարակը, որտեղ նրանք իբր թե զբաղվում էին բարձր արվեստով: Այդ մասին «teatral-online.ru»-ի մեկնաբան Մարինա Շիմադինայի կարծիքն է փոխանցում «taglur.am»-ը:

Ըստ նրա, ռեժիսորները վերջապես որոշել են դուրս նայել պատուհանից և արձագանքել այսօրվա հարցերին ու հիմնախնդիրներին:

Սակայն, այդ կողմնորոշումը ունի վերապահում, քանի որ հարցերի ու հիմնախնդիրների մասին ռեժիսորները որոշել են, որ իրենք կարող են խոսել ոչ թե ուղղակի, այլ եզոպոսյան լեզվով, ռուսական և օտարերկրյա դասականների օրինակներով: Այսինքն, այն նույն Գոգոլի, Բուլգակովի և Սալտիկով-Շչեդրինի միջոցով, «ում մոտ ինչը որ մեջբերում չի, ուրեմն թերթային վերնագիր է»:

«Ռուսաստանում ժամանակի ընթացքում այնքան քիչ բան է փոխվում, որ դասականների երկիծանքը հրատապ է լինում միշտ, ինչպիսի մեկնաբանության սահմաններ էլ չփորձեն հաստատել մշակույթի ոլորտի չինովնիկները»,- եզրակացնում է Մարինա Շիմադինան:
    Դիտվել է 988 անգամ