Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Արտաքին աշխարհի հետ շփվելու հնարավորությունից զրկված

07.28.2017


Նյու-Յորքի խոշորագուն Լինկոլն մշակութային կենտրոնում այս օրերին ընթացող թատերական փառատոնի ծրագրում ներառված է նաև պատերազմական հյուծող միջավայրում իր ինքնությունը պահող սիրիական թատրոնի նորագույն դրսևորումներից մեկը: Այդ մասին տեղեկացնում է «taglur.am»-ը՝ հղում անելով «runyweb.com»-ին:

Սիրիացի արտիստները ցուցադրել են «Քանի դեռ ես սպասում էի» ներկայացումը, որը ստեղծվել է դրամատուրգ Մոհամմեդ Ալ Աթթարի և ռեժիսոր Օմար Աբուսահադի համագործակցության արդյունքում, որոնց աշխատանքներին ծանոթ են նաև Եվրոպայի և Ասիայի շատ հարթակներում:

Հենվելով դամասկոսյան միջին վիճակագրական ընտանիքի մասին իրական պատմության վրա, ներկայացման հեղինակները առաջարկում են ծանոթանալ իրենց երկրի դիմանկարին, որը հայտնվել է «մոխրագույն գոտում»՝ հույսի և հուսահատության միջև:

Պիեսի սյուժեն անդրադառնում է 2015 - 2016 թ.-երի միջև ընկած ժամանակաշրջանին: Գործողությունները տեղի են ունենում հիվանդանոցում: Գլխավոր հերոսը՝ Թաիմն է, որին գազանաբար ծեծի են ենթարկել հսկիչ անցակետերից մեկում: Նա կոմայի մեջ է: Ներկայացման իրադարձությունների մասնակիցները գլխավոր հերոսի ընտանիքի անդամներն ու բարեկամներն են: Իսկ ինքը երբեմն տեսադաշտում է հայտնվում որպես իրադարձությունների դիտորդ ու մեկնաբան:

Պիեսի հերոսները 6-ն են, որոնք փորձում են գտնել մի հարցի պատասխան. «Ինչ է կատարվել իրենց մերձավորի հետ և կարթնանա՞ երբևէ, թե՝ ոչ»: Նրանք ցանկանում են նաև ինչ-որ կերպ հասկանալ, թե ինչպես իրենց վառ ու ժամանակակից քաղաքը վերածվեց սարսափի ու դաժանության միջավայրի: Իսկ կոմայի մեջ ընկած Թաիմը արտաքին աշխարհի հետ շփվելու հնարավորությունից զրկված, ստիպված միայն հետևելով և մեկնաբանելով ի հայտ է բերում հին գաղտնիքներ:

Նյու-յորքյան փառատոնում այս ներկայացումը սիրիացի դերասանները խաղում են իրենց մայրենի արաբերենով: Բայց նույնիսկ առանց սպիտակ եկրանին երևացող սուբտիտրերի անգլերեն թարգմանության էլ, հանդիսատեսի համար հասկանալի է, որ այստեղ մարդկային կերպավորման միջոցով ներկայացվում է Սիրիայում տիրող անմխիթար վիճակը:
    Դիտվել է 857 անգամ