Հերոսները փախչում են միայնակությունից
10.08.2019

«Մեր թատրոնը Բունինի ստեղծագործություններով զբաղվում է 2004թ.-ից», ասել է թատրոնի հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար Իրինա Վոլկովիչը:
Այդ ընթացքում օտար երկրում գործող այս ռուսական թատրոնը ըստ Բունինի պատրաստել է երկու բեմադրություն՝ «Խավար արահետները» և «Սիրո քերականությունը»:
Նոր բեմադրությունը, որ պատրաստման ընթացքի մեջ է, հանդիսատեսի դատին կներկայացվի 2020թ.-ին և կնվիրվի Բունինի ծննդյան 150-ամյակին:
Վոլկովիչը նշել է, որ իրենք այս բեմադրությամբ ներկայացնում են դասականի ընթերցանության ժամանակակից չափանիշներ, որոնք բացահայտվում են մարդկային զգացմունքների ծայրահեղ մերկությամբ: Հանդիսատեսը կհաղորդակցվի սիրո բարձր զգացմունքին, կարեկցանքին և մարդկայնությանը: Ներկայացման հերոսները փախչում են միայնակությունից՝ ցանկանալով երջանկություն, նույնիսկ տառապանք, սիրահարվածություն, հիասթափություն և կրկին ինչ-որ բանի հույս...
Ներկայացման հիմքում Բունինի «Փարիզում» և Ֆրանսիայի մայրաքաղաքում ռուսական վտարանդիների պատմությունն ուսումնասիրած Ելենա Դուբրովինայի «Թատերական փորձ անձրևի հետ» պատմվածքներն են: Վոլկովիչի կարծիքով այս երկու գործերը օրգանապես ձուլվել են և թեթև ու սահուն հյուսում են հանդիպումների, բաժանումների և չկայացած սիրո պատմություն:
Ներկայացումը կկսվի Բունինին նոբելյան մրցանակ շնորհելու վավերագրական կադրերի ցուցադրմամբ...
«Դիալոգ» ռուսական թատրոնը միանգամից չի հայտնվել նշանավոր Բրոդվեյի տիրույթում: Այն ի հայտ է եկել անսպասելի:
2003թ.-ին Նյու-Յորքի հանրային գրադարանում կազմակերպվել էր Սանկտ-Պետերբուրգի 300-ամյակին նվիրված տոնական երեկո: Այդ երեկոյի նախաձեռնողներից մեկը Ելենա ՎոլկովիչՆ էր: Նա այդ օրվա միջոցառման ծրագրին մասնակցելու հրավեր էր ուղարկել ԱՄՆ-ում բնակություն հաստատած մի շարք մտավորականների, այդ թվում նաև դերասանուհի Ելենա Սոլովեյին, Ելենա Դովլաթովին (հայտնի գրող Սերգեյ Դովլաթովի այրուն), Միխայիլ Շեմյակինին, հայտնի խորեոգրաֆ Բորիս Էյֆմանին և ուրիշների...
Ռուսաստանի հյուսիսային մայրաքաղաքին նվիրված այդ երեկոն երկու անգամ հեռարձակվեց, սակայն մասնակիցները այդպես էլ չցանկացած հրաժեշտ տալ միմյանց: Եվ ամերիկյան գրադարանին կից ձևավորվեց և սկսեց գործել թատերախումբ, որը ստացավ «Դիալոգ» («Երկխոսություն») անունը:
Այստեղ ներկայացվում էին Իրինա Վոլկովիչի՝ ռուս ստեղծագործողներին նվիրված գրական-վավերագրական բեմականացված տեքստերը:
Կարճ ժամանակ անց «Դիալոգը» զարգացավ, հմտացավ, ձեռք բերեց պրոֆեսիոնալ մակարդակ և տեղափոխվեց Բրոդվեյ՝ որտեղ ավելի մեծ են հնարավորությունները հայրենի գրականությունը և նրա երախտավորներին ավելի ծավալուն ներկայացնելու և մասսայականացնելու հնարավորությունները:
Լուսանկարն՝ ըստ հղման աղբյուրի: