Պիեսի պահպանված վերջին օրինակը․․․
10.26.2022

Բեմադրության հիմքում ընկած է 20֊րդ դարի ռուսաստանցի հայտնի բանաստեղծ Անդրեյ Վոզնեսենսկու նույնանուն պիեսը, որն առաջին անգամ 1970թ․֊ին բեմադրել է նշանավոր ռեժիսոր Յուրի Լյուբիմովը՝ Մոսկվայում՝ Տագանկայի թատրոնում։ Այն ժամանակ բեմադրությունը մեծ հաջողությամբ ցուցադրվել է միայն երեք անգամ։ Այնուհետև իշխանություններն այն արգելել են, իսկ պիեսն անհետացել է և այլևս որևէ տեղ չի բեմադրվել։
Ավելի քան 50 տարի անց Վոզնեսենկու հիմնադրամը պիեսի պահպանված վերջին օրինակը տրամադրել է «Գոգոլ կենտրոն» թատրոնին, որի հիման վրա ռեժիսոր Սավվա Սավելևը գրել է նոր տեքստ, որտեղ ավելացրել է տարբեր նշանավոր մարդկանց վերակերպավորումներով հայտնի նկարիչ Վլադիսլավ Մամիշև֊Մոնրոյի պատմությունը։
Սավելևը Վոզնեսենսկու պիեսն անվանել է «ազատության մանիֆեստ։
«Այն բարձրացնում է հավերժական հարցեր մարդու նշանակության, սեփական ինքնությունը ունենալու և արարելու իրավունքի մասին։ Իսկ այդ հարցերին պատասխաներ գտնելու գործում մեզ օգնում է Վլադիսլավ Մամիշև֊Մոնրոն՝ հազարադեմ ազատ մարդը»,֊ Մինչև «Գոգոլ կենտրոնի» փակվելը, դեռ ընթացիկ տարվա մայիսի 12֊ին կայացած մոսկովյան պրեմիերայից առաջ ասել էր ռեժիսորը։
Լուսանկարն՝ ըստ հղման աղբյուրի: