Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Ֆ. Գրիգորյանը «Տարտյուֆը» ներկայացրել է անժամանակյա աբսուրդի պատմության մեջ

01.24.2017

Մոսկվայի «Ստանիսլավսկի» էլկտրաթատրոնում կայացել է այս տարվա գլխավոր պրեմիերան՝ «Տարտյուֆ» կատակերգությունը, երիտասարդ ռեժիսոր Ֆիլիպ Գրիգորյանի բեմադրությամբ: Այդ մասին տեղեկացնում է «taglur.am»-ը՝ հղում անելով «mk.ru»-ին:

Բորիս Յուխանանովի գեղարվեստական ղեկավարությամբ գործող էլեկտրաթատրոնում Գրիգորյանը ներկայացրել է Մոլիերի անմահ ստեղծագործության ավանգարդիստական բեմադրությունը, որը դասական գործի շատ անսովոր փորձարարական մի աշխատանք է եղել, որի մեջ արատը և կիրքը բազմաչափ է և որտեղ կա խաղ տարածության և հանդիսատեսի ընկալումների հետ: Ռեժիսորը (որը նաև բեմադրող նկարիչն է) հետևողականորեն և ջանադրաբար ջարդում է տեղի, ժամանակի և գործողության դասական եռամիասնությունը՝ իր հերոսներին տեղադրելով պայմանական դեկորացիաների մեջ, երկու կողմերից բաց տիկնիկային տնակում:

Այստեղ ոչինչ վարագուրված չէ և ամենը, ասես, լինի ձեռքի ափի մեջ: Վերևի միզնսցենը խաղարկվում է էկրանին, տեսապատկերների մեջ: Այստեղ դասդասվում են ժամանակաշրջանները, զուգահեռվում են իրավիճակները: Ռուսաստան-Ֆրանսիա, Նիկոլայ 2-րդ - Լյուդովիկոս:

Գրիգորյանը բացահայտ խաղում է հանդիսատեսի հետ, կերպարներին դարձնում է առավելագույնս ճանաչելի: Տարտյուֆը այստեղ Գրիգորի Ռասպուտինն է՝ իր դիվային արտաքինով, իր կակազախոսությամբ և կենդանական պլաստիկայով: Օրգոնը՝ Նիկոլայ 2-րդ է՝ իր համազգեստով, ճանաչելի մորուքով:

Պատահական չէ, որ դերասանների կողմից շրջանառվում է նաև ցարական ընտանիքի քրիստոմատեական լուսանկարը: Բացի այդ, առավել ակնհայտության համար ավելացնում է տնից հրաժարվելու մասին հռչակագիրը (որպես ցարական իշխանությունը վայր դնելու նշան): Նուրբ խաղը լրացնում է երաժշտական ձևավորումը, որով սկսվում է ներկայացումը՝ ռուսական նվագակցություն՝ ֆրանսիական միջավայրում:

Սյուրռեալիստորեն բազմապատկվում է ոչ միայն իրականությունը, այլև կերպարները: Օրինակ Օրգոնի աղջիկը՝ Մարիանան ներկայացվում է 4 դերասանուհիների կատարմամբ, որը գործողությանը տալիս է բազմպլանայնություն:

Հանդիսատեսի վրա ազդում է նաև խաղը տարածության հետ, անցումը մի դահլիճից, դեկորացիաներից և իրողություններից մյուսները: Մոտ երկու ժամ տևող առաջին գործողության դեպքերը, որի ընթացքում ներկայացվում է բեմադրության էքսպոզիցիան, հանգույցը և կուլմինացիան, ծավալվում են անցյալ ժամանակաշրջանում: Իսկ առավել դինամիկ երկրորդ գործողությունը՝ հանգուցալուծումը, շարունակվում է ընդամենը 30 րոպե:

Սա անժամանակյա աբսուրդի պատմություն է, որտեղ նկատելի են ժամանակակից կյանքի և թատերայնության հստակ նշանները:
    Դիտվել է 288 անգամ
    123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271272273274275276277278279280281282283284285286287288289290291292293294295296297298299300301302303304305>>հաջորդ