Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Կայացավ այդ ներկայացման միակ ցուցադրությունը

11.11.2018


Նախօրեին՝ նոյեմբերի 10-ին, Հունգարիայի ազգային թատրոնի արտիստները ռուսաստանցի ռեժիսոր Վալերի Ֆոկինի բեմադրությամբ Մոսկվայի Չեխովի անվան գեղարվեստկան թատրոնում (МХТ-ում) ներկայացրել են Դոստոևսկու «Կոկորդիլոս» պատմվածքի հիման վրա բեմադրված նույնանուն ներկայացումը: Այդ մասին տեղեկատվությունը փոխանցում է «taglur.am»-ը՝ հղում անելով «tvkultura.ru»-ին:

Առաջին անգամ այս բեմադրությունը ցուցադրվել է 1916թ.-ին՝ Հունգարիայում: Դա թատերական յուրահատուկ մի փոխանակության արդյունք է Սանկտ-Պետերբուրգի Ալեքսանդրինյան և Հունգարիայի ազգային թատրոնների միջև: Բուդապեշտից ժամանած ռեժիսոր Աթիլլա Վիդնյանսկին ռուսաստանցի հանդիսատեսին ներկայացրեց Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի իր ընթերցումը, իսկ պետերբուրգցի Վալերի Ֆոկինը հունգարացիների համար պատրաստեց նույն հեղինակի «Կոկորդիլոս» բեմադրությունը:

Մոսկվայում նախրեին կայացավ այդ ներկայացման միակ ցուցադրությունը, որը նաև պրեմիերա էր:

Ներկայացումը ցուցադրվում էր հունգարերեն լեզվով՝ էկրանին ցուցադրվող սուբտիտրերի թարգմանությամբ: Ներկայացմանը ներկա հունգարացի թարգմանիչ Անդրաշ Կոզմայի ասելով այս բեմադրության մեջ կատարվում է առեղծված, որն ըստ նրա, խոսում է «մեր քաղաքակրթության վիճակի մասին, չնայած այն բանին, որ դա 19-րդ դարի տեքստ է»:

Բեմադրությունը մարդու կողմից սեփական նշանակությունը անմտորեն կարևորելու մասին է:

Պետական չինովնիկ Իվան Մատվեևիչին կոկորդիլոսը կուլ է տալիս: Նա ոչ միայն ողջ է մնում, այլև գիշատիչի որովայնից սկսում է հաղորդումներ բարձրաձայնել՝ կարծելով, որ կարող է ազդել մարդկանց մտքի ու մտածողության վրա: Դասականի կիսատ թողած և չավարտված պատմվածքը ռեժիսորը ամբողջացրել է Դոստոևսկու օրագրերից առանձնացված գրառումներով և հորինել է ֆինալը: «Կոկորդիլոսում» հաղթարշավը պետք է ավարտվի անվերապահ տապալմամբ:

Ներկայացումը մարդկային գոռոզամտության, իշխանության այսրոպեականության, ամբիցիաների և էգոիզմի մասին է: Ֆոկինը կարծես հասկացնում է, որ կոկորդիլոսի որովայնը կարող է շատ ավելի մոտ լինել, քան դա թվում է...

«Դա սարսափի աբսուրդ վերցրած ինչ-որ վայր չէ: Եվ մարդը այնտեղ, անհավանական պայմաններում է նստած... Դա, իհարկե, մեր բնույթն է, որն իրեն ավելի խոշոր ցուցադրելու հակում ունի, բայց մինչև ի՞նչ աստիճանի... Կարելի է լինել՝ չմոտենալով կոկորդիլոսին, բայց նաև կարելի է խելքը թռցնել և խցկվել նրա մեջ»,- ասել է Վալերի Ֆոկինը:

Այս ներկայացումը մինչև այսօր Հունգարիայում բուռն քննարկումների թեմա է: Թվում է միտքը հասկանալի է, բայց հետո՝ թվում է ոչ այնքան հասկանալի...

Սա Ֆոկինի ֆանտասմագորիան է, որը արժե դիտել և եթե դիտելուց հետո հասկանաս, ապա կցանկանաս նորից դիտել...





Լուսանկարն՝ ըստ հղման աղբյուրի:
Մշակույթը նվիրյալի գործ է, իսկ մշակույթի նվաճումներին հանրությանը ծանոթացնելը քաղաքացիական պարտք: Թղթակցեք «Թագլուր» կայքին;
Հեռ.: 099.31.74.60
էլ. Փոստ: taglur@yahoo.com
    Դիտվել է 25 անգամ
    123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271272273274275276277278279280281282283284285286287288289290291292293294295296297298299300301302303304305306307308309>>հաջորդ