Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Ընկնելիս միշտ ոտքի վրա հայտնվողի պես չհանձնվել

07.01.2019

Մոսկվայում «Բրուսնիկինի արվեստանոց» թատրոնը համագործակցելով «Վոզնեսենսկու կենտրոն»-ի հետ ցուցադրել է «В.Е.Р.А.» վերնագրով նոր ներկայացումը, որը նվիրված է տոտալիտար հասարակարգում ստեղծագործական ազատությանը: Բեմադրության համար գրական հիմք են ծառայել 20-րդ դարի 60-ական թվականներից վերցված վավերագրական նյութերը: Այդ մասին տեղեկացնում է «taglur.am»-ը՝ հղում անելով «tvkultura.ru»-ին:

Ներկայացման մեջ այդ ժամանակներում արդեն հայտնի ռուսաստանցի բանաստեղծ Անդրեյ Վոզնեսենսկին վիճաբանում է Խորհրդային Միության առաջնորդներից մեկի՝ Նիկիտա Խրուշչովի հետ: Բանաստեղծը հանդես է գալիս, որպես երկրի երբեմնի ղեկավարի ընդդիմախոս: Նրանք խոսում և վիճաբանում են բանաստեղծական լեզվով:

«Մենք շարժում և շարժվում էինք ինչ-որ մանկականության ուղղությամբ: Ես կարծում եմ երեխաներն իրենց հենց այդպես են պահում՝ ազնիվ, բաց: Եթե ինչ-որ բան դուր չի գալիս, նրանք կասեն. «Դա ինձ դուր չի գալիս»: Նրանք չեն թաքցնի և չեն փորձի գտնել շրջանցող ուղիներ»,- պարզաբանում է «Բրուսնիկինի արվեստանոց»-ի դերասան Դանիիլ Գազիզուլինը:

Ներկայացման «В.Е.Р.А.» վերնագիրը հապավում է: Այն բացելիս ի հայտ են գալիս 20-րդ դարի 4 նշանավոր բանաստեղծների անուններ՝ Վոզնեսենսկի, Եվտուշենկո, Ռոժդեստվենսկի և Ախմադուլինա:

Գործողությունները ծավալվում են ժողովրդի մեջ «արջի թաթ» անունով հայտնի «փռված պսակով» դաշտային ծաղիկի ֆոնին: Այդ ծաղիկը խրուշչովյան ժամանակների յուրահատուկ խորհրդանիշն է: Դրա գեղեցկությունը սոսկ վարագուրում է նրա իսկ վտանգավորությունը:

«Այն և ապշեցնում է, և շատ վտանգավոր է: Դրա հետ միասին այն շատ գեղեցիկ և ռոմանտիկացնող բույս է»,- նշում է բեմադրության նկարիչ Բոուդենը և ընդգծում, որ շատ առարկաններ, որոնց «մենք «հալոցքի» ժամանակներում գեղագիտականի նշանակություն էինք տալիս և ռոմանտիկացնում, իրենց ձևի մեջ խաբկանք էին»:

Խորհրդայի և ամերիկյան դեսպանների վեճը Կարիբյան ճգնաժամի ժամանակ տաքանում է ընկնելիս միշտ ոտքի վրա հայտնվողի կերպարի ֆոնի վրա:

«Մեզ պարզապես դուր է եկել այդ կերպարը: Ինչպես Է նա այս ու այն կողմ ճոճվում: Երբ դու ստիպված ես ինչ-որ հանգամանքներում խուսանավել և գոյատևել երկու աշխարհների արանքում և դրա մեջ գտնել ինչ-որ սահման»,- նշել է բեմադրության ռեժիսոր Սերգեյ Կարաբանը:

Համատարած աղետից և ատոմային պատերազմից աշխարհը խուսափեց: Սակայն «հալոցքն» էլ անսահման չշարունակվեց: Ներկայացման ավարտին հերոսները տեսնում են, թե ինչպես են բոլորը ստուգում իրենց գաղափարների ամրությունը: Համենայնդեպս, իրենք նույնպես, ինչպես ընկնելիս միշտ ոտքի վրա հայտնվողը, համառորեն ցանկանում են չհանձնվել:





Լուսանկարն՝ ըստ հղման աղբյուրի:


    Մշակույթը նվիրյալի գործ է, իսկ մշակույթի նվաճումներին հանրությանը ծանոթացնելը քաղաքացիական պարտք: Թղթակցեք «Թագլուր» կայքին;

    Հեռ.: 099.31.74.60
    էլ. Փոստ: taglur@yahoo.com

    Դիտվել է 12 անգամ
    123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271272273274275276277278279280281282283284285286287288289290291292293294295296297298299300301302303304305306307308309310311312313314315316317318319320321322323324325326327328329330331332333334335>>հաջորդ