Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Ա. Բիտով. «Ես ձանձրանալու իրավունք չունեմ, իսկ դուք՝ խնդրեմ»

«Մարդը ծնվում է տեքստի հետ: Կյանքը շարունակվում է, տեքստը գնում է և այդ ամենը սինքրոնացվում է: Լինելով երիտասարդ ես շատ էի «գրում առաջանցնելով», որպեսզի ազատ ժամանակ ունենամ հանդիպել ընկերներիս կամ աղջիկների սիրահետեմ: Ի սկզբանե գրականությունն ինձ գրավել է այն բանով, որ ես ոչ մեկի համար պարտավոր չէի որևէ բան գրել: Հիմա ես հասկանում եմ, որ դա ինքնուրույն լինելու միակ միջոցն էր» ասել է այս օրերին Ռուսաստանի Վորոնեժ քաղաքում ընթացող Պլատոնովյան մրցանակաբաշխությանն արժանացած գրող Անդրեյ Բիտովը:

Նա իր խոսքում նշել է, որ ժամանակին, եթե թեկուզ մեկ մարդ կհասկանա քեզ այնպես, ինչպես դու ես ցանկանում, ուրեմն, դու խելագար չես: «Խելագարները մեկը մյուսին չեն հասկանա»,- ասել է Բիտովը: «Ինձ երբեմն անվանում են ընտրյալների գրող: Դա առասպել է: Ես գրող եմ, հըմ... գիտամասսայական. Շարադրում եմ այն, ինչ հասկացել եմ: Եվ ընթերցողն էլ ինձնից ավելի հիմար չի, քանի որ հասկանում է: Ինձ հաճելի է հաճախակի կրկնվող կարծիքները. «Դուք գրել եք իմ մասին»: Թեև դա ես չեմ գրել: Գրել է հեղինակը, ում ես փոխանցել եմ իմ անձնական փորձի մի մասը»,- ընդգծել է հայ ժողովրդի բարեկամ գրողը:

Նա նաև ասել է, որ սիրում է փոփոխել ժանրերը: Բայց ինչ-որ բան, այնուամենայնիվ, խոստովանել է, որ իրեն չի հաջողվում, օրինակ՝ դրամատուրգիան և մանկական գրականությունը:

«Մեր սերունդը շատ քիչ բան գիտեր, չկար տեղեկատվության այսպիսի մատչելիություն, ինչպիսին հիմա է: Եվ ես կարող եմ ինձ համարել մանկագիր, ով գրել է մեծ երեխաների համար, կյանքից այնպիսի կտրվածների համար, ինչպիսին ես եմ»,- նշել Բիտովը և ավելացրել «Ինձ նախ և առաջ հարկավոր է հորինել, թե ինչպես գրեմ: Հակառակ դեպքում ձանձրալի կլինի: Ես ձանձրանալու իրավունք չունեմ, իսկ դուք՝ խնդրեմ»:
    Դիտվել է 509 անգամ
    12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455565758596061626364656667